Beklenmedik zamanın ötesinde
Son kez el sallıyorum
Son kez gülümsüyorum dudak ucumla
Bir doğum kadar uzak
Ölüm kadar yakın hayata...
Sıralı-sırasız diziliyor anılar belleğimde
İsmini okuduğum
Son uyarlamasıyla canlanıyor
Can havliyle titreyen gözlerimde...
Anlam veremediğim bir durgunluk
Yutarken içimdeki tüm çığırtkanlıkları
Yaşamak sus-pus!
“Çıt” yok!
Ölümün yükselen sesinden başka...