SEN YOKSAN!..
Sen yoksan Tohum gövermez Çayırlar büyümez Öküz çifte koşmaz Pulluk yeri eşmez Toprak sürülmez...
Sen yoksan Leylekler yuva yapmaz bizim köye Kırlangıçlar gelmez Erimez Torosların karı Gözelerden su içilmez...
Sen yoksan Düğüm tutmaz sicim Kök boyalar renk vermez halıya Yoğrulmaz hamur Açılmaz yufka Erenler bereketi saçılmaz sofraya...
Cızlak tenlim Pekmez dillim Sen yoksan süt vermez sarıkız Bakraçta yoğurt Yayıkta ayran Tulumda peynir olmaz Sen yoksan kır çiçeğim Kovana arı, peteğe bal dolmaz...
Sen yoksan mekik dönmez Tığ işlemez Al yazmalar oyasız kalır Kundaklanmış harman gibi yanar yürekler Yas tutar gelin-güveyi Kara puşiler takılır...
Sen yoksan Kan kusar itin dölü Dergâhlar basar Hükmü engerek dili Pir Sultanı asar... Yoksan sen Kahrından çatlar sazın teli Ağıtlar yükselir Türküler susar...
Sen yoksan, sen! Zalime dünyalar dar Yiğide dünyalar yar olmaz...
|