Gurbetten Mektup
Sevdiceğim senden yana dileğim
Uzakların yakın olması güzel
Kelepçeden kurtulunca bileğim
Sana gurbet elden gelmesi güzel…
Hasretini çekmek artık zor oldu
Yüreğimde alev alev kor oldu
Yüzüm çizgi çizgi, saçım kır oldu
Yine de umutla gülmesi güzel…
Duygulanıp bir “of” çeksem derinden
Karşı yatan dağlar oynar yerinden
Farkım olmaz kan ağlayan birinden
Sevginle gözyaşım silmesi güzel…
Yaktığım sigara ve içtiğim çay
Senelik ömürden düşüyorsa pay
Kendini bu işe bir vesile say
Senden uzak yerde kalması güzel…
Burda arkadaşım kalem ve kâğıt
Yazılır sevdama kutlu bir ağıt
Her gece rüyamda efkârım dağıt
Sabah ile doğup ölmesi güzel…
Düşünürken sen halimi orada
Sanma sakın ben yalnızım burada
İşte mektupların durur şurada
Okuyup okuyup dalması güzel…
Bazen gün doğarken bazen de gece
Senden yana hayal kurmak ne yüce
Ak kâğıtta adın olur her gece
Haftada bir mektup salması güzel…
Bize döndü oku ile yayları
Nasıl da kat ettik bunca ayları
Sene gibi haftaların boyları
Mektubuma cevap alması güzel…
Her yarın, önüne geçince dünün
Kuş gibi uçarım yolunda senin
Müjde verir bittiğini bir günün
Son sayım zilinin çalması güzel…
Mevsimi unuttum, yılı unuttum
Baharı, bahçeyi, gülü unuttum
Varlığından başka kulu unuttum
Seninle ağlayıp, gülmesi güzel…
Ufkumda gerili kara gözlerin
Karanlığı yırtan çıra gözlerin
Ok olup bağrıma vura gözlerin
Kalbimi ortadan bölmesi güzel…
Çileyi kapmışım neşe yerine
İsterim bedenim yine sürüne
Burcu burcu kokan insan terine
Yanında yatanın yılması güzel…
Günlerin sonunda kavuşmak saklı
Düşünen insanın del’olur aklı
Mahkûm mu haklıdır? Zindan mı haklı?
Allah’a tevekkül kılması güzel…
Bu günler geçecek merak eyleme
İsyan denizine batıp boylama
Allah’a şükür et, kötü söyleme
Sabır ekmeğinin dilmesi güzel…
Millet için ağartanın saçını
Kim anlar ki, kim bilir ki içini
Tozlu kâğıtlara koyup suçunu
Bir gün bu çilenin dolması güzel…
Şair: Yusuf AKGÜL
Liseli yıllarımda bir dergide rastladığım bu duygulu şiiri
Uzun yıllar hatıra defterimin arkasına yazarak saklamıştım.
Çok merak etmeme rağmen gerçek şairini bulamamıştım.
Şükür ki; yıllar sonra denk geldiğim bir röportaj’da
Sevdiğim bu şiirin Yusuf AKGÜL Hocamıza ait olduğunu öğrendim.
İnanıyorum ki;
Yusuf AKGÜL Hocamız,
Ülkü Sevdalısı kalemiyle
Acıyı bal eylediği çilesiyle
Ve ulvî davaya adadığı yüreğiyle
Türk Edebiyatının en güçlü kalemlerindendir.
Kendisini tanımış olmanın şerefini yaşıyor,
Kalem tutan ellerinden hürmetle öpüyorum…
|
